 |
Annuïteitenhypotheek |
 |
|
De annuïteitenhypotheek is een hypotheekvorm waarbij de lening gedurende de looptijd van de hypotheek afgelost wordt. Dit gebeurt op basis van annuïteiten. Dit houdt in dat gedurende de looptijd van de lening (bij een gelijkblijvende rentestand) de jaarlijkse som van rente en aflossing (de annuïteit) gelijk blijft. In het begin bestaat het grootste deel van de annuïteit uit rente. Naarmate er een hoger bedrag is afgelost, hoeft er minder rente betaald te worden en ontstaat er dus meer ruimte voor het aflossen van de schuld. Vanwege 2 fiscale ontwikkelingen zal de annuïteitenhypotheek steeds minder gekozen worden (zie ook lineairehypotheek). De eerste ontwikkeling is dat er bij deze vorm gedurende de looptijd van de hypotheek wordt afgelost. Hierdoor neemt de fiscale aftrekmogelijkheid over de te betalen rente steeds verder af. Het tweede fiscale nadeel heeft te maken met de zogenaamde bijleenregeling. Deze regeling houdt in dat huizenbezitters bij het verkopen van hun eigen woning de eventuele overwaarde fiscaal gezien mee moeten nemen naar de nieuwe woning. Overwaarde is het verschil tussen de verkoopprijs van de woning en de hoogte van het aftrekbare deel van de hypotheek. Overwaarde ontstaat door een waardestijging van de woning maar ook door een verlaging van de hypotheek. Door aflossing tijdens de looptijd (zoals bij de annuïteitenhypotheek) verhoogt de huizenbezitter dus zelf de overwaarde van de woning, waardoor de fiscale aftrekmogelijkheden bij een eventuele verhuizing minder groot zijn. Voordelen annuïteitenhypotheek:
Nadelen annuïteitenhypotheek:
|
||
 |
 |