|
|
Lineairehypotheek |
|
|
Een lineairehypotheek is een hypotheek waarbij de geldnemer maandelijks een vast bedrag aflost. Dit bedrag wordt berekend door het leningbedrag te delen door het aantal periodieke aflossingen. Aan het eind van de looptijd is de gehele hypotheek afgelost. Door de maandelijkse aflossingen nemen de restantschuld en de maandelijkse rentebedragen in de loop van de tijd af. Hierdoor zijn de maandlasten in de eerste jaren vaak veel hoger dan bij andere hypotheekvormen. Vanwege 2 fiscale ontwikkelingen zal deze hypotheekvorm steeds minder gekozen worden. De eerste ontwikkeling is dat er bij deze vorm gedurende de looptijd van de hypotheek wordt afgelost. Hierdoor neemt de fiscale aftrekmogelijkheid over de te betalen rente steeds verder af. Het tweede fiscale nadeel heeft te maken met de zogenaamde bijleenregeling. Deze regeling houdt in dat huizenbezitters bij het verkopen van hun eigen woning de eventuele overwaarde fiscaal gezien mee moeten nemen naar de nieuwe woning. Overwaarde is het verschil tussen de verkoopprijs van de woning en de hoogte van de (aftrekbare) hypotheek. Overwaarde ontstaat door een waardestijging van de woning en/of een verlaging van het hypotheekbedrag. Door aflossing tijdens de looptijd (zoals bij de lineairehypotheek) verhoogt de huizenbezitter dus zelf de overwaarde van de woning, waardoor de fiscale aftrekmogelijkheden bij een eventuele verhuizing minder groot zijn. Voordelen lineaire hypotheek:
Nadelen lineaire hypotheek:
Door de geldverstrekker wordt de lineairehypotheek nog
wel eens vereist vanwege de snelle aflossing in de
beginfase. Dit gebeurt bijvoorbeeld bij incourante
onderpanden. Op deze manier vermindert het risico voor de
bank sneller dan bij andere vormen. |
||
|
|
|